Kobieta ocierająca czoło

Brak potu – czy to dobry znak? Co może oznaczać?

Widoczne pocenie się jest w naszej kulturze dozwolone jedynie w związku z treningiem lub wizytą w saunie. Na co dzień starannie ukrywamy wszystkie oznaki obecności potu. Dezodoranty, antyperspiranty, blokery, specjalne wkładki… Sposobów walki z potem jest bardzo wiele. Co jednak w sytuacji, kiedy nasze ciało nie wydziela potu? Czy oznacza to, że z organizmem dzieje się coś złego?

Funkcje potu i jego zaburzenia

Pot jest bezbarwnym i co zaskakujące, bezwonnym roztworem soli. W 98% składa się z wody, natomiast w 2% ze związków chemicznych, takich jak: mocznik, kwas mlekowy, węglowodany, tłuszcze, związki mineralne. Dlaczego zatem bardzo spoceni ludzie brzydko pachną? Wynika to z tego, że pot jest doskonałą pożywką dla drobnoustrojów i bakterii, znajdujących się na naszej skórze.

Za wytwarzanie potu odpowiadają gruczoły potowe. Dzielą się one na ekrynowe i apokrynowe. Ekrynowe pokrywają całe ludzkie ciało, z wyjątkiem męskich narządów rozrodczych. Największe ich skupiska są umiejscowione na powierzchni dłoni i stóp. Wszystkie natomiast są połączone bardzo cienkimi kanalikami, które mają ujścia w porach skóry i służą do wydalania potu. Gruczoły te pełnią bardzo ważną rolę w regulacji temperatury ciała. Gdy nasz organizm nagrzewa się, mózg wysyła sygnał do gruczołów, że należy zwiększyć produkcję potu.

Gruczoły apokrynowe umiejscowione są w okolicy pach, pachwin, narządów płciowych, brodawek, powiek. Ujścia ich zostały umiejscowione w kanale włosowym lub naskórku. Odpowiadają one za wydzielanie zapachu i aktywują się dopiero w okresie dojrzewania.

Nadmiar wydzielania potu nazywamy nadpotliwością i jest to schorzenie, które można wyleczyć. Nadmierne pocenie może również występować przy wielu chorobach takich jak cukrzyca czy nadczynność tarczycy. Kiedy zauważymy u siebie zwiększoną potliwość, należy niezwłocznie udać się do lekarza. 

Brak wydzielania potu, czyli anhydroza

Brak wydzielania potu jest również niepokojącym zjawiskiem i powinien być zawsze skonsultowany z lekarzem. Całkowity brak pocenia jest chorobą zwaną anhydrozą. Jest ona niebezpieczna, ponieważ może prowadzić do przegrzania organizmu, a to stanowi bezpośrednie zagrożenie ludzkiego życia. Dodatkowo brak możliwości usuwania toksyn z organizmu może prowadzić do tzw. „zatrucia wewnętrznego”[1].

Brak pocenia może być problemem, kiedy towarzyszą temu objawy takie jak:

  • sucha, cienka skóra;
  • podrażnienia;
  • zaburzenia rogowacenia naskórka;
  • atopowe zapalenie skóry;
  • zimne kończyny;
  • bladość ciała;
  • problemy z cerą.

Brak pocenia się może świadczyć o niedoborze płynów w ciele lub w przypadku wystąpienia danej choroby – o braku sił organizmu do walki z nią. Dlatego, kiedy zauważymy u siebie brak potu, np. w saunie, po treningu lub w czasie dużych upałów, warto udać się na wizytę kontrolną do lekarza.

Brak potu. Co robić?

Po konsultacji lekarskiej powinniśmy dostać konkretne zalecenia, co do postępowania w przypadku braku potu. Czy istnieją dodatkowe działania, które możemy podjąć? Przede wszystkim powinniśmy pić dużo wody. Regularne nawadnianie organizmu jest w takiej sytuacji bardzo ważne. Należy jednak pamiętać, aby wodę pić regularnie, niewielkimi łykami. Dobrze jest też spożywać domowe napoje, uzupełniające elektrolity.

Do sporządzenia smacznego izotoniku wystarczy: przegotowana woda, sok z cytryny, miód oraz szczypta soli himalajskiej. Pijąc regularnie taki napój, szczególnie w czasie upałów, zadbamy o prawidłowe nawodnienie organizmu.

Ponadto przy braku potu należałoby zadbać o przesuszoną i łuszczącą skórę. Aby nie prowadzić do dalszych podrażnień, nie wybierajmy perfumowanych balsamów z drogerii o sztucznym składzie. Wystarczy naturalna oliwka, która nie tylko nawilży, ale również złagodzi uczucie suchości skóry.

[1] http://medent.net.pl/zmniejszona-potliwosc-i-brak-wydzielania-potu/